.
037443

Week 24: 7-13 juni 2020

7 juni 2020: Trinitatis

Regio: Angola en Mozambique

 

Kerkelijk jaar - Trinitatis

Heilige Drieëenheid - Russische ikoon
Gebed voor Trinitatis – Drieëenheid
 
Ik dank U, grote God, dat Gij de Vader zijt
die mij te boven gaat, de Zoon die mij terzijde
staat, de Geest die in mij bidt en smeekt.
Gij die uw evangelie tot mij spreekt,
ik roem U als mijn trouwe  Vader.
Ik noem U de geliefde Zoon, ik loof U als
de goede Geest. Gij, Enige, en toch tezamen,
dat is te zeggen in het licht, dat is te zingen in
uw namen, ik loof U want ik heb U lief.
Halleluja, amen. (Jaap Zijlstra)
 
Geef ons heden ons dagelijks brood – Jezus zei tot hen: Ik ben het brood des levens. (Johannes 6:35)
Van de avondmaalstafel halen we de woorden die de grondwoorden zijn, niet alleen van de viering, maar vooral van ons hele bestaan.  Het eerste woord is dankbaarheid. Dankbaarheid dat we er mogen zijn en dat we, ook als het niet zo feestelijk is, er toch niet voor niets zijn. Het tweede woord is verwachting. De verwachting van een toekomst waarin mensen er met elkaar zullen zijn en iedereen genoeg krijgt. En het derde woord is mededeelzaamheid.
Want hoe kan een mens die van God het zijne/hare kreeg, die gelooft in een goede Gever,
zelf geen goedgeefs mens zijn?’(ds. W.R.v.d.Zee)
 
Zondag na Pinksteren - Trinitatis – Feest van de Drie-eenheid - Gods liefde is in ons hart uitgestort door de Heilige Geest die ons werd geschonken.
(Romeinen 5)
 
Zondagsgebed:
Eeuwige God, het woord van de waarheid en de Geest die heilig maakt
hebt Gij uw wereld ingezonden, zo hebt Gij aan ons bekend gemaakt uw grote geheim,
Uzelf, o God; laat ons spreken en ons handelen gedragen en gedreven worden door de lof en
de aanbidding van U, de drie-enige God, gezegend tot in eeuwigheid. (ds. W.R.v.d.Zee)

Heilig, heilig, heilig! Heer, God almachtig,
hemel, zee en aarde verhoogt uw heerlijkheid.
Heilig, heilig, heilig! Liefdevol en machtig,
Drievuldig God, die één in wezen zijt.
(Reginald Heber, vert. Willem Barnard, Gez.457:4 LvdK)
 
Lofprijzing: Ere zij de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
Als in de beginne, nu en immer en van eeuwigheid tot eeuwigheid!
 
Shema - Hoor, Israël
Het Shema kan omschreven worden als de Joodse geloofsbelijdenis. De passage is terug te vinden in Deuteronomium 6:4-9.  Deze passage begint met: Shema Jisraeel (Hoor Israël) en  neemt een zeer essentiële plaats in voor het Joodse Volk. In het Shema wordt de eenheid en uniciteit van God uitgedrukt en bevestigd. Het opzeggen van het Shema wordt twee keer per dag gedaan.
De tekst van het Shema - Deuteronomium 6:4-9
Hoor Israël, Adonai, onze God, Adonai is Eén.
En gij zult Adonai uw God liefhebben met geheel uw hart
en geheel uw ziel en geheel uw vermogen.
En deze woorden, die Ik u heden gebied zullen op uw hart zijn.
En gij zult ze uw kinderen inprenten en erover spreken,
wanneer u in uw huis zit en wanneer u op de weg gaat
en bij uw te ruste gaan en bij uw opstaan.
En gij zult ze als een teken op uw hand binden en
zij zullen tot voorhoofdstekenen tussen uw ogen zijn.
En gij zult ze op de deurposten van uw huis
en op uw poorten schrijven.
Acclamatie:
Hoor Gij van Israël, Gij onze God Gij Een.
Heb ons lief met heel uw hart en ziel.
Uit al uw kracht.
(H. Oosterhuis, in een dienst op 1e Advent)

 


In wereldwijde verbondenheid gedenken wij: Week 24 - Angola en Mozambique

 

 
Voorbeden: Week 24

Voedseldistributie in een dorp in Angola, district Cunene (Angola-Food)
Dank voor:
•De Verenigde Naties, met name het World Food Program en andere organisaties die hulp bieden aan het volk van Angola en Mozambique.
•De kerken, die nog steeds hoop geven aan mensen gehavend door burgeroorlog.
•De pogingen om een open dialoog tussen tegengestelde gemeenschappen te houden.
•Boeren die het beplanten van velden riskeren zelfs wanneer er landmijnen aanwezig zijn.
 
Bid voor:
•Wederopbouw van deze landen, verwoest door een burgeroorlog.
•Degenen die dakloos achtergebleven zijn of die gevlucht zijn.
•De tienduizenden mensen die ledematen hebben verloren vanwege landmijnen, en voor alle mensen die de komende jaren met hen moeten omgaan.
•Kinderen die nooit vrede hebben gekend, die zijn getraumatiseerd en slachtoffer van de oorlog zijn geworden.
•Een balans van regen en zon, zodat de gewassen groeien.
•Groter leveringen van voedsel en lagere prijzen, zodat de armen zichzelf en hun gezin kunnen voeden.
•Mensen die lijden aan HIV en aids en voor hun families en hun gemeenschappen.
•Een einde aan de internationale schuldslavernij.
 

Wereldwijd verbonden: Week 24

Angola - een rijk land met arme mensen (Werkstuk VMBO)
Angola en Mozambique

Deze beide landen in Zuidelijk Afrika, waarvan Angola aan de westkust en Mozambique aan de oostkust ligt, werden zo’n 500 jaar door Portugezen overheerst. Beide landen werden na een lange strijd in 1975 onafhankelijk en waren sindsdien in burgeroorlogen verwikkeld. Honderdduizenden mensen in Angola sneuvelden of raakten ernstig gewond. Na het vredesakkoord begin 1991 vroeg het Angolese Rode Kruis het Nederlandse Rode Kruis om hulp. Minstens 80.000 Angolezen missen één of beide benen en zeker één miljoen kinderen verloor beide ouders. “Dit conflict is het bloedigste ter wereld”, schreef secretaris-generaal Boutros Ghali aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.
Archibald Paterson, een uit Liverpool afkomstig lid van de Anglicaanse Kerk, gegrepen door de sprekers op de Edinburg Mission Conference van 1910, besloot op eigen houtje naar Afrika te vertrekken om daar als missionaris te gaan werken. In 1925 kwam hij op een hoogvlakte in Angola terecht bij twee stammen. Met toestemming van de lokale stamoudsten bouwde hij een school in een dorp met de naam Kikaya. Hij leidde zijn leerlingen op tot evangelist. Al spoedig was een heel leger van evangelisten in het gebied werkzaam. Op hun reizen gebruikten zij het Anglicaanse ‘Book of Common Prayer’, maar voor de rest wisten zij niets van de Anglicaanse Kerk af. Patterson noemde zijn werk ‘Mission of the North’.
Sint Paulus Missie en Diaconaat ondersteunt, samen met de missieorganisaties van de andere Europese Oudkatholieke kerken, het Anglicaanse missie-bisdom van Angola, dat deel uitmaakt van de ‘Province of the Church of Southern Africa’. (foto: OKKN)
In 1961 brak er in Angola een guerrillaoorlog uit, gericht tegen de Portugese kolonisator. Deze sloeg hard terug. Niet-Rooms-Katholieke missionarissen, dus ook Patterson, werden het land uitgezet. Juist voordat deze aan boord van het schip ging dat hem naar Engeland zou terugbrengen, kreeg hij bericht dat de Portugezen vrijwel alle leiders van zijn ‘Mission of the North’ hadden geëxecuteerd. Veel kerkleden vluchtten naar Zaïre (nu Congo). Zij die bleven, verborgen zich in het oerwoud en werden pastoraal bijgestaan door Alexander Luis Domingos.
 
In 1975, na de onafhankelijkheid van Angola kwamen de meeste vluchtelingen terug naar hun geboortegrond. Ook Patterson, nu een oude man, was terug, maar moest hulpeloos toezien hoe ‘zijn’ Mission in facties uiteenviel. Alexander Luis Domingos leidde een groep die zich Anglicaans noemde. De rest koos voor wat nu de United Evangelical Reformed Church is. Patterson nam toen een drastisch besluit. Zelf een leek, ‘wijdde’ hij een aantal kerkleiders, waaronder Domingos. Hij zei:’ Kniel en ik zal je wijden; later zal iemand dit wel rechtzetten’.
In 1990 werd er door de groep, die geleid werd door Domingos contact gelegd met bisschop Dinis van Lebombo in Mozambique. Deze kwam naar Angola en wijdde een aantal kerkleiders tot diaken en een jaar later tot priester. Bisschop Dinis werd tot contactpersoon benoemd door de leiding van de ‘Province of the Church of Soutern Africa’. Domingos werd benoemd tot ‘bisschoppelijk gedelegeerde’. Hij overleed in 1992. In 2002 werd de Kerk een anglicaans missie-bisdom onder de leiding van Andre Soares. Deze werd in 2005 tot eerste bisschop van het bisdom gewijd. (Sint Paulus Missie en Diaconaat van de OKKN)
 
De Angolese Kerk groeit snel. Vandaag de dag zijn er meer dan 40 parochies. Het bisdom kent eigen scholen, medische posten, opvang voor teruggekeerde vluchtelingen en landbouwprojecten. De groei van de Kerk, ook buiten het oorspronkelijk gebied van de ‘Mission of the North’, vereist een toenemend aantal geestelijken, die tevens goed opgeleid zijn. De samenwerkende Oud-Katholieke missieorganisaties ondersteunen de theologisch opleiding van het Angolese bisdom daarom van harte.
 
Mozambique is eveneens een door burgeroorlog verscheurd land. Daar werd in oktober 1992 een vredesakkoord gesloten. Het land is nu op weg naar stabiliteit en ontwikkeling. In beide landen wordt door de kerken op veel manieren samengewerkt. Wij gedenken deze landen met woorden uit Angola en/of Mozambique:
 
Wij danken U, o God, voor het grote geschenk van de hoop.
Wij danken U voor de vrede in de harten van mannen en vrouwen
in dit deel van Afrika, die geloven in U als de levende God,
Helper in tijden van gevaar. (Uit Angola)
O Heer, wij bidden U om gerechtigheid, vrede en veilige verhoudingen
in heel Zuidelijk Afrika. U vernedert die hun macht misbruiken.
Daarom bidden wij U: laat de zachtmoedigen de aarde beërven.(Uit Mozambique)

Lied 425, Vervuld van uw zegen gaan wij onze wegen...Zegenlied Noorderkerk Den Haag, organist Ronald Mulder

 
Vervuld van uw zegen gaan wij onze wegen, van hier uit dit huis waar uw stem wordt gehoord. In Christus verbonden, tezamen gezonden, op weg in een wereld, die wacht op uw woord. Om daar in genade uw woorden als zaden te zaaien tot diep in het donkerste dal. Door liefde gedreven, om wie met ons leven, uw zegen te brengen die vrucht dragen zal. (Tekst: Rikkert Zuiderveld, naar Omer Westendorf, 'Sent forth by God's blessing')
 


↑ Top  

© Oecumenische Gebedskalender 2020   Leden   Lid worden?