.
041840

In wereldwijde verbondenheid gedenken wij: Week 52 - Ghana en Nigeria

Voorbeden: Week 52

Dank voor:
•Christenen en moslims die risico's nemen om te werken aan de dialoog en de verzoening tussen de twee godsdiensten.
•De raden van kerken in deze landen en hun gemeenschappelijk getuigenis.
•Missionarissen die het evangelie hebben gebracht.
•Allen, die goede verhalen in een Afrikaanse context vertellen.
•Fufu, yams, cassave en pinda's.

Bid voor:
•De inperking van de ontbossing.
•Een meer rechtvaardige verdeling van rijkdom en macht.
•Rechtvaardige en vreedzame betrekkingen tussen leden van verschillende etnische groepen en tussen moslims en christenen.
•Een einde aan schendingen van de mensenrechten van minderheidsgroepen.
•Degenen die lijden aan ondervoeding en ziekten zoals malaria, kinkhoest en HIV en AIDS.
•Een beter beheer van het milieu en natuurlijke hulpbronnen.

Wereldwijd verbonden: Week 52

Jeugdkoor in Accra, Ghana. (Foto: WCC)

Ghana en Nigeria

Het gebied van het huidige Ghana is bevolkt geraakt vanuit de Sahelzone. Rond 1100 trok een deel van de Akanvolken, zoals de Ashanti  en de Fante  naar het zuiden. Er werden meerdere staten gesticht, zoals de Ashanti-federatie en enkele Fante-staten.
Het eerste contact tussen de plaatselijke volksstammen en de Europeanen vond plaats in 1471 met de Portugezen. De Europeanen noemden het gebied de “Goudkust" naar de dominante handelswaar ter plaatse. Eind 16e eeuw kwamen ook de Nederlanders naar het land; in 1598 kregen zij toestemming om een handelspost te openen bij  Moore, het latere Fort Nassau. In 1637 werd het Fort Elmina veroverd op de Portugezen, dit was jarenlang het centrum van de dominante Nederlandse aanwezigheid aan de Goudkust.
In de tweede helft van de 17e eeuw verschuift de aandacht van goud naar de slavenhandel. De Ghanese kust werd een logistiek centrum van een ingrijpende periode in de geschiedenis.

Nigeria telt 120 miljoen inwoners en is één van de grootste en volkrijkste landen van Afrika. Sinds de onafhankelijkheid in 1960 heeft het land diverse staatsgrepen meegemaakt en hebben de mensen het steeds slechter gekregen. Er is geen werk en de grond wordt schaarser en armer; er wordt bezuinigd op gezondheidszorg en onderwijs en er is onderdrukking, want menig leider regeert met ijzeren vuist.
In december 2014 werd door Kerkinactie (PKN) voorbede gevraagd tegen geweld en ontvoering in Nigeria.
Vrouwen gingen de straat op om te protesteren tegen het voortdurende geweld tegen onschuldige burgers. Bijna 300 jonge vrouwen waren in handen gevallen van terroristen van Boko Haram en in de Nigeriaanse stad Jos kwamen 118 mensen om door een dubbele bom. In de drie deelstaten in het Noordoosten en de hoofdstad Maidugari moesten velen hun huis ontvluchten door het aanhoudende geweld. Intussen zijn meer dan 2,1 miljoen mensen ontheemd en op de vlucht voor het geweld van Boko Haram. (Kerkinactie 2016)

Dans en muziek spelen in heel Afrika een belangrijke rol. Zo wordt er in Nigeria bij een begrafenisplechtigheid gedanst. “Zwarte muziek” heeft een helende werking, iets wat alleen vanuit de geschiedenis begrepen kan worden. Volgens een bekende blueszangeres ontstonden de eerste blues op het moment van de eerste geseling van de eerste slaven op het eerste slavenschip. We gedenken met woorden uit Ghana:

O God, zegen de volken van deze landen, onder uw wonderbare zon.
U weet wat ze nodig hebben: voedsel voor lichaam,  ziel en geest.
(Gebed van een jonge Ghanese)

Ghana ligt in West-Afrika, net ten noorden van de evenaar aan de baai van Guinee. (Foto: World Servants)

In wereldwijde verbondenheid gedenken wij: Week 53 - De Wereld

Voorbeden: Week 53

Onze aanvang ligt in Eden, o God, onze genesis in U.
open voor ons de poorten van Uw aanwezigheid in het leven en de deuren dioe ons verder Uw mysterie binnenleiden./
Laat onze herinnering aan de tuin van ons begin ontwaken opdat wij ons zullen hervinden in U.

De zegeningen van de hemel, de zegeningen van de aarde, de zegeningen van de zee en lucht.
Over die wij liefhebben en over iedere menselijke familie.

Heer God,

Wij bidden tot U voor de nood van de wereld.
Een wereld, waar de nood zo hoog kan zijn, dat ons het licht haast wordt ontnomen.
Een wereld, die soms zo vol haat en geweld is, dat we soms bang zijn dat de liefde niet zal winnen.
Wij bidden tot U voor de nood van een wereld van mensen.

Heer,
Wij bidden: Zie om naar Uw wereld.
De wereld die U gaf als een prachtige tuin,
Maar die wij mensen soms maken tot een dorre vlakte.

Heer,
Help uw mensen om in die wereld stand te houden.
Een wereld, waarin de weg naar U steeds moeilijker te vinden lijkt.
Een wereld, waarin de afgoden en afleiding soms ook ons van U verwijderen.
Wij bidden: Help uw mensen, die soms zo zwoegen in deze wereld.

Heer,
Wees met hen die verantwoordelijkheid dragen in deze wereld.
Geef de volken leiders die het volk dienen, in plaats van andersom.
Geef wie verantwoording krijgt een hulpzoekend hart en daadkrachtige geest.
Wij vragen u met hen te zijn die deze wereld leiden.

Heer God,
Zo bidden wij voor het nood van deze wereld,
En zo bidden wij voor de nood van uw mensen in deze wereld.
Wij bidden U, wees als een Herder, die terughaalt wie afdwaalt en verzorgd wie gewond raakt,
Zo bidden wij voor het nood van de wereld en van de mensen.

Wereldwijd verbonden: Week 53

De Wereld

De tuin van Eden
In de tijd dat God, de HEER, aarde en hemel maakte, groeide er op de aarde nog geen enkele struik en was er geen enkele plant opgeschoten, want God, de HEER, had het nog niet laten regenen op de aarde, en er waren geen mensen om het land te bewerken; wel was er water dat uit de aarde opwelde en de aardbodem overal bevloeide.
Toen maakte God, de HEER, de mens. Hij vormde hem uit stof, uit aarde, en blies hem levensadem in de neus. Zo werd de mens een levend wezen.
God, de HEER, legde in het oosten, in Eden, een tuin aan en daarin plaatste hij de mens die hij had gemaakt.
Hij liet uit de aarde allerlei bomen opschieten die er aanlokkelijk uitzagen, met heerlijke vruchten. In het midden van de tuin stonden de levensboom en de boom van de kennis van goed en kwaad.
...
God, de HEER, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken.
(NBV)

De Iroquois indianen kenden een wet (de Gayanashagowa) die aangaf dat alle grondstoffen die er voor de generatie van dat moment aanwezig waren, er ook nog moesten zijn voor de zevende generatie erna.

Het motto van de door Surinaamse vrouwen voorbereide Wereldgebedsdag op 2 maart 2018 luidde “En God zag dat het goed was …” – “A heri grontapu di Gado meki bun doro, dóro!” (Genesis 1,1-31). Op de Australische website is dit als volgt toegelicht: “In den beginne schiep God uit de chaos. Maar alles wat geschapen werd, vond zijn plek in de schepping. Alles stond met elkaar in verbinding – de aarde met het licht, de wateren met de hemel, de zaden van de bomen met de levende schepselen en de mens met God. Niemand kon zonder de ander bestaan, en de bron van alles was God. Er was goedheid in dat geïntegreerde systeem van relaties. Maar daarvoor was de verplichting tot zorg dragen van wezenlijk belang. En wij weten dat wij falen!
Vrouwen uit Suriname verheffen hun stem om ons eraan te herinneren dat wij hoeders van Gods schepping zijn! Zij brengen de dringende noodzaak om zorgzaam te zijn onder onze aandacht in een tijd waarin meer dan 180 landen het Verdrag van Parijs inzake de Klimaatverandering hebben ondertekend. Een inspanning om de aarde koeler te houden, hangt af van publiek beleid dat door overheden wordt uitgevoerd, maar ook van onze persoonlijke levensstijl.
De flora en fauna zijn opmerkelijk! Het leven van alledag is verweven in de gebeden. Hoe goed is Gods schepping? Dat is de vraag waarover dient te worden gemediteerd en die met een persoonlijke inspanning tot zorg voor de schepping dient te worden beantwoord.
De zorg voor de schepping, ons gemeenschappelijk huis, is door paus Franciscus, voortbordurend op zijn encycliek Laudato sí’, op 1 september 2016 verheven tot het achtste werk van barmhartigheid. Hij benadrukt dat hier weliswaar een grote verantwoordelijkheid voor de politiek ligt, maar dat dit niemand bevrijdt van de zorg voor en de verplichting tot de bescherming van het milieu.

Taizé - The Kingdom of God.

Sarah McLachlan - Prayer of St. Francis

 

In wereldwijde verbondenheid gedenken wij: Week 50 - Kaapverdië, Gambia, Guinee, Guinee-Bissau en Senegal

Voorbeden: Week 50

Dank voor:
• Christenen in deze overwegend islamitische landen die blijven getuigen van hun geloof en willen leven in overeenstemming met het evangelie.
• Plattelandsbevolking en zelfvoorzienende boeren en veehouders.

Bid voor:
Degenen die vluchten naar stedelijke gebieden en daar problemen ondervinden zoals chronische werkloosheid, alcoholisme en drugsverslaving.
• Herbouw en heling in Guinee-Bissau als het zich herstelt van een burgeroorlog en voor de vestiging van stabiele burgerregering.
• Een einde aan militaire staatsgrepen.
• Voor hen die Kaapverdië zijn ontvlucht en niet in staat zijn om terug te keren en te leven in hun eigen land.
• Allen die lijden onder de effecten van watertekorten en langdurige droogte.
• Een einde aan discriminatie op grond van religie of etniciteit.
• Vluchtelingen die onderdak en veiligheid zoeken in deze landen en die proberen te werken om in hun onderhoud te voorzien.
• Het milieu, met name gebieden die onderhevig zijn aan overbegrazing, woestijnvorming en bodemerosie en voor de visserij.
• Vrede, begrip, tolerantie en respect tussen de verschillende religies van deze landen.

Wereldwijd verbonden: Week 50

Kaapverdië

Kaapverdië, Gambia, Guinee, Guinee-Bissau en Senegal

Democratie lijkt een nieuw verschijnsel in Afrika, maar schijn bedriegt vinden Afrikaanse filosofen. Volgens hen kennen veel Afrikaanse samenlevingen een eigen democratische traditie, waarin het belangrijk is dat iedereen aan het woord komt. In veel Afrikaanse landen komt de bevolking in beweging. In dorpen en stadswijken organiseren mensen zich; vooral vrouwengroepen zetten zich actief in voor verbetering van de leefsituaties van hun families. Er zijn talrijke initiatieven, gebaseerd op eigen mogelijkheden en kracht. De weg naar democratie, meer gerechtigheid en welvaart is nog lang, maar onder de oppervlakte is een beweging gaande die hoop geeft voor de toekomst. Christenen en Moslims zullen in deze landen samen een weg moeten vinden. De kerken doen alles om een helder beeld te krijgen van hun eigenheid en hun rol in het postkoloniale Afrika.

Kaapverdië betekent vrij vertaald ‘de groene kaap’, maar door erosie zijn alle eilanden van dit land min of meer droog en kaal. Dat maakt dat de bestaansmogelijkheden voor de bewoners gering zijn. Het overgrote deel van de bevolking is werkloos. Wel is begin 1991 het éénpartijsysteem afgeschaft en is er een nieuwe democratische regering gekozen.

Gambia is een land zonder steden – een rivier met twee oevers – dat wordt bedreigd door de Sahel. Met o.a. de productie van aardnoten, zelfvoorzieningslandbouw en een aanpassingsprogramma van het IMF houdt men het hoofd boven water.

Schrijven voor Amnesty helpt:
De Gambiaanse oppositieleider Femi Peters werd op 10 december 2010 vrijgelaten, nadat hij een groot deel van zijn straf had uitgezeten. In de gevangenis ontving hij duizenden kopieën van brieven waarin mensen de Gambiaanse president opriepen om Femi vrij te laten.
‘De steun die ik ontving was zo groot dat het voelde alsof ik niet vastzat. Ik voelde me niet alleen, ik wist dat mensen in me geloofden.’ Femi Peters, (Schrijfmarathon 2010, Amnesty International)

Zalig die me laten merken dat ik geliefd,
geacht en niet alleen gelaten ben. (Uit: Afrika)

Een verhaal uit Gambia:
Procmura is een project voor christen-moslimrelaties in Afrika.Getracht wordt vooroordelen ten opzichte van elkaar weg te nemen. De noodzaak hiervan mag blijken uit een verhaal van een jongeman die besloot christen te worden. De gemeente waarbij hij aansluiting zocht, vertelde hem dat hij beter moslim kon blijven en probeerde hem door te sturen naar andere kerken. Als een paria bracht hij de eerste jaren in de gemeente door; niemand heette hem welkom, niemand bemoedigde hem. Hij werd geduld, meer niet. Toen hij zijn kinderen wilde laten dopen, golden voor hem ineens andere regels. Ook mocht hij als voormalig moslim geen kringleider worden. Vijftig jaar later riep een voorganger op Palmzondag plotseling zijn hulp in om te assisteren bij het Avondmaal en zo deelde deze toen al bejaarde man, brood en wijn uit aan al die mensen die hem jarenlang hadden genegeerd.

Guinee en Guinee-Bissau zijn oorspronkelijk Portugese kolonies. Zij werden in respectievelijk 1958 en 1973 onafhankelijk.

In Senegal blijkt duidelijk sprake te zijn van bewustwording van de bevolking, mede door het terugdringen van het analfabetisme.

Gedenken wij met woorden uit Guinee:...

Moge het woord van God alle volken op aarde bereiken
en moge Hij worden erkend als de ene ware God.

Guinee-Bissau


Onbegrijpelijke God, wij laten het vaak afweten als de nood
in deze wereld ons geloof in uw macht teniet wil doen.
Laat ons in alle donkerheid het licht van uw toekomst zien.
Amen.
(Sonne und Schildkalender)


Gambia, (foto:Kerkinactie)

In wereldwijde verbondenheid gedenken wij: Week 51 - Benin, Ivoorkust en Togo

Voorbeden: Week 51

Dank voor:
• Predikanten, priesters en evangelisten en andere kerkelijke werkers voor hun missionaire inspanningen.
• Degenen die op zoek zijn naar manieren om in schoon drinkwater te voorzien.
• Het ministerie van Onderwijs van de kerken.
• Koffie en cacao, palmbomen en kokosnoten, yams en pinda's.
• De inheemse geweven doek en werk in brons.

Bid voor:
• Vrede, eenheid en voor politieke en economische stabiliteit in de hele regio.
• Werkloze jongeren.
• De vele mensen in deze landen die in wanhopige armoede leven, en voor hen die zich inspannen om betere leefomstandigheden te creëren.
• Werkers in de gezondheidszorg die medische hulp en onderwijs bieden aan mensen met zorgen om hiv en aids.
Kinderen die worden verhandeld voor goedkope arbeid of anderszins worden gebruikt.

Wereldwijd verbonden: Week 51

Benin, ooit een zelfstandig negerrijk, beroemd om zijn kunstnijverheid. Met het verval van het rijk tierf ook zijn kunst.

Benin, Ivoorkust en Togo

Benin, Ivoorkust en TogoSinds de dekolonisatie maakten deze landen aan de Golf van Guinee en de Westkust van Afrika, verschillende staatsgrepen mee.
Benin, vroeger berucht door kannibalisme, was tot aan de onderwerping in 1897 een zelfstandig negerrijk en beroemd om zijn kunstnijverheid (Benincultuur). Met het verval van het rijk stierf ook zijn kunst.
Ivoorkust is de meest welvarende staat in het Franssprekende Afrika. Sinds de verkiezingen in 1990 is het politieke bewustzijn van de bevolking toegenomen.
Het militaire bewind in Togo heeft de afgelopen jaren honderden politieke tegenstanders gedood. Vrije verkiezingen werden steeds weer uitgesteld.
We gedenken met woorden uit West Afrika en een Ewe*-gebed uit Benin:

Kom Heer en bedek mij met de nacht.
Breid uw genade over ons uit, zoals U beloofd hebt.
Uw beloften zijn talrijker dan de sterren aan de hemel.
Uw genade is dieper dan de nacht.
Heer het zal koud worden.
De nacht komt met haar adem van de dood.
Eens komt de nacht, waarin het einde komt,
Maar Jezus Christus komt ook.
Heer wij verwachten Hem dag en nacht.

U, God, bent onze bescherming,
bij U kunnen wij schuilen;
U omhult ons met uw mantel,
bij U zijn wij veilig, Amen.

 * Ewe: Inheemse bevolkingsgroep in Benin

Markt in Abidjan, Ivoorkust

In wereldwijde verbondenheid gedenken wij: Week 49 - Liberia en Sierra Leone

Voorbeden: Week 49

Dank voor:
• Christelijke kerken en mensen die, ondanks de ontberingen en verleidingen, geloof, hoop en liefde uitstralen.
• Kerken die hun gemeenschappen proberen op te bouwen.
• Degenen die werken aan verzoening en genezing, zodat mensen weer met elkaar kunnen leven.
• De raden van kerken in Sierra Leone en Liberia en hun werk op weg naar een vernieuwd christelijk getuigenis.
• Degenen die anderen met gevaar voor hun eigen leven hebben gered.

Bid voor:
• De oprichting van een maatschappij waar kinderen kunnen leven en opgroeien in liefde en vrede in plaats van haat en geweld.
• De volheid van het menselijk leven voor alle mannen, vrouwen en kinderen van alle stammen en etnische groepen in Liberia en Sierra Leone.
• Vluchtelingen, ontheemd door de burgeroorlog en politieke instabiliteit in de buurlanden.
• Vrouwen die zijn verkracht en anderszins hebben geleden door de verwoestingen van de burgeroorlog.
• Genezing voor hen die zijn gebroken naar lichaam, geest en ziel door de wreedheid van de oorlog.
• Weeskinderen, ontheemde kinderen, ondervoede kinderen, en kinderen die leven in angst.
• Voor de vernieuwing van de bossen, natuurgebieden en de rijke biodiversiteit van Sierra Leone en Liberia.
• Bidden wij ook voor allen die hun dierbaren verloren door het ebola-virus.

Wereldwijd verbonden: Week 49

Ebola-uitbraak in Sierra Leone (2014)

Liberia en Sierra Leone

In 1989 brak in Liberia een burgeroorlog uit, die voordat West-Afrikaanse troepen in 1990 een wankel bestand wisten te bewerken, aan 10.000 mensen het leven kostte. Deze burgeroorlog, ooit begonnen als een opstand van het achtergestelde platteland tegen de Krio, ontaardde alras in een strijd tussen de van oudsher achtergestelde etnische groepen.
De bevolkingsgroepen in Liberia en Sierra Leone lopen dwars door de koloniale grenzen heen. Ook in Sierra Leone leven verschillende bevolkingsgroepen. De Krio (Creolen) vormen 2% van de bevolking, wonen voornamelijk in Freetown en hebben een westerse levensstijl. De Krio zijn afstammelingen van de ex-slaven die in de negentiende eeuw zijn teruggekeerd uit Amerika. Zij vormen de bovenlaag van de bevolking en hebben grote invloed.
Door deze oorlog kreeg Sierra Leone, evenals andere buurlanden, een stroom van vluchtelingen te verwerken. Freetown, de hoofdstad van Sierra Leone, was oorspronkelijk een nederzetting van teruggekeerde slaven, waarvan velen het christelijk geloof meebrachten. Beide landen zijn arm en de corruptie is groot.
Sinds september 2013  was er in Afrika een ebola-uitbraak, ook in Liberia en Sierra Leone. WHO luidde in 2014 de noodklok. In augustus 2015 werd de laatste ebola-patient in Sierra Leone ontslagen. In totaal stierven in deze West Afrikaanse Landen, inclusief Guinee, 11.284 mensen.

We gedenken met woorden van een Crio-zegen uit Sierra Leone:

Heer, wij bidden, dat bij alle ontmoetingen en gesprekken tussen mensen,
uw geschiedenis enthousiast mag worden verteld
en dat uw levende tegenwoordigheid mag worden ervaren.
Moge God een lang leven geven – een gezond lichaam en een standvastig hart.
(Krio – Creoolse – zegen)

Straatbeeld in Freetown, hoofdstad van Sierra Leone.

Psalm 130 - een Pelgrimslied


Slachtoffers ebola-uitbraak worden begraven (2014)

Mijn ziel ziet uit naar Hem
zoals wachters uitzien naar de morgen,
Israël, volhard in Hem,
want bij Hem is genade,
kracht om te bevrijden –
Hij zal jou bevrijden, Israël
uit de macht van ongerechtigheid.


Psalm 82 (Asaf) - berijmd door Willem Barnard

1. God staat in 't midden van de goden, Hij heeft hen tot gericht
ontboden: Gij machten die het onrecht stijft, bevoorrecht al
wie kwaad bedrijft, hoor: gij moet wezen en geringen
beschermen in hun rechtsgedingen, gij moest wat arm is en
veracht vrijmaken uit der bozen macht.
2. Gij die in hoogheid zijt gezeten, hoe doof en blind is uw
geweten! Gij machtigen verzaakt uw plicht, om uwentwil
versaagt het licht. Ik sprak wel: goden zijt gij allen.
Ik had aan u mijn welgevallen.
Maar nee, gij brengt de chaos weer. Ik stort u in de afgrond neer.
3. Sta op, o God, en richt de aarde, Gij geeft aan alles recht
en waarde; wat zich verheft als god en heer, bestraf het en
breng vrede weer.
Van U zijn immers alle volken, breek met uw lichtglans door
de wolken en straal voor ons in majesteit, Gij zon van de gerechtigheid.


↑ Top  

© Oecumenische Gebedskalender 2020   Leden   Lid worden?